Are you the publisher? Claim or contact us about this channel


Embed this content in your HTML

Search

Report adult content:

click to rate:

Account: (login)

More Channels


Channel Catalog


Channel Description:

ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΙΣ 960.000 ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ.

older | 1 | .... | 1158 | 1159 | (Page 1160) | 1161 | 1162 | .... | 1201 | newer

    0 0

    1981.ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΤΥ ΣΤΗ ΝΤΙΣΚΟ 'ΠΑΛΑΝΤΙΟΥΜ'ΓΙΑ 200 ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΗΣ 'ΝΕΟΛΑΙΑΣ'ΤΟΥ 'ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΒΟΡΡΑ'. 


    0 0

    ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΧΟΡΟΥ ΣΤΗ ΝΤΙΣΚΟ 'ΤΙΦΦΑΝΥ'Σ .ΝΙΚΗΤΗΣ Ο ΝΕΑΡΟΣ ΤΟΤΕ,ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΛΕΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ,ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΔΗΣ.ΔΕΞΙΑ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΝΤΙΑΝΗΣΦωτο Κ.ΓΚΟΡΑΣ.


    0 0

    ΠΑΣΧΑ 1971.Ο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ ΜΕ ΜΙΑ ΦΙΛΗ ΤΟΥ.


    0 0

    ΔΕΚΑΕΤΙΑ 60.ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ ΚΑΙ ΜΑΛΑΜΑ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΣΤΟΥΝΤΙΟ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΖΑΦΕΙΡΗ ΧΟΛΕΒΑ,ΣΤΗΝ ΤΣΙΜΙΣΚΗ.


    0 0

    ΕΤΣΙ ΓΝΩΡΙΣΑ ΤΗΝ ΚΑΙΗΤ ΜΠΟΥΣ ΣΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΣΕ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟ ΚΑΣΤΡΟ ΣΤΗΝ ΟΛΛΑΝΔΙΑ ΜΕ ΙΠΠΟΤΕΣ ΠΟΥ ΣΑΛΠΙΖΑΝ ΤΗΝ ΑΦΙΞΗ ΜΑΣ,ΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΔΡΥΙΝΑ ΤΡΑΠΕΖΙΑ ΕΠΟΧΗΣ,ΦΟΡΤΩΜΕΝΑ ΜΕ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΔΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΓΑΒΑΘΕΣ ΜΕ ΦΡΟΥΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ.


    0 0

    ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ 1981  ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΤΟΥ ΟΤΕ ΜΕ ΚΑΤΙΑ ΔΑΝΔΟΥΛΑΚΗ ΚΑΙ  ΛΑΚΗ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟ.ΔΙΑΡΚΕΙΑ 19,5 ΩΡΕΣ.ΟΥΤΕ ΔΙΨΑΣΑ,ΟΥΤΕ ΠΕΙΝΑΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΑΥΤΗ ΠΡΩΤΙΑ.Φωτο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ.     


    0 0

    ΣΤΗΝ ΨΑΡΟΥ ΤΗΣ ΜΥΚΟΝΟΥ ΜΕ ΤΟΥΛΑ ΦΩΤΙΑΔΗ ΚΑΙ ΜΑΚΗ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗ.ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΓΑΜΟ ΤΗΣ ΜΕΛΙΝΑΣ ΕΜΦΙΕΤΖΟΓΛΟΥ,Φωτο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ.


    0 0

    Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ ΣΤΟ ΣΤΟΥΝΤΙΟ ΤΟΥ 9.58 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.Φωτο ΝΩΝΤΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ


    0 0

    ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΑΖΑ,ΟΜΗΡΟ ΜΥΣΤΑΚΙΔΗ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΗ ΠΕΤΡΙΔΗ ΣΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ.


    0 0
  • 11/05/18--06:05: Article 0
  • Page 1
    12...4
    2017Robert Knight, who had a hit with "Everlasting Love," dies at 72.
    2014It's a big day in Las Vegas, as Kiss begins their first residency with a show at the Hard Rock, while Britney Spears is honored with a key to the strip in celebration of her successful concert production at Planet Hollywood, which began in December 2013.
    2007Garth Brooks plays the first of nine sold-out shows at the Sprint Center in Kansas City, Missouri, which opened a month earlier. When baseball season begins in 2008, the Kansas City Royals begin a tradition of playing "Friends In Low Places" during the sixth inning of every home game.
    2005Beach Boys singer Mike Love sues the group's mastermind Brian Wilson, whom Love claims is "shamelessly misappropriating Mike Love's songs, likeness and the Beach Boys trademark" in promotion for his album SMiLE. The lawsuit is later dismissed.
    2005Link Wray (of Link Wray & His Ray Men) dies of heart failure at age 76 at his home in Copenhagen, Denmark.
    2003Bobby Hatfield (of The Righteous Brothers) dies of a cocaine-induced heart attack at age 63.
    2002Billy Guy (original baritone singer of The Coasters) dies of heart disease at age 66.
    2000The Who guest star on the "A Tale of Two Springfields" episode of The Simpsons.
    2000Jimmie Davis, a country singer-songwriter who also served as governor of Louisiana from 1960-1964, dies at age 101 of a possible stroke. In 1945, he had a #1 hit on the country chart with "There's A New Moon Over My Shoulder."
    2000U2 scores their eighth UK #1 album when All That You Can't Leave Behind tops the chart, keeping Blur off the top.
    1996Jazz tenor saxophonist Eddie Harris, who was also credited for introducing the electrically amplified saxophone, dies of bone cancer and kidney disease at age 62.
    1995A charity performance of The Wizard of Oz in Concert is staged at New York's Lincoln Center, featuring Jewel (Dorothy), Jackson Browne (The Scarecrow), Roger Daltrey (The Tin Man), and Nathan Lane (The Cowardly Lion).
    1994The Notorious B.I.G.'s debut solo single, "Juicy," peaks at #27 on the pop charts.
    1992Tom Jones appears on The Simpsons in the episode "Marge Gets a Job."
    1989The 44-year-old, thrice married and divorced Ritchie Blackmore meets the 18-year-old Candice Isralow on a football field in New York State. They form Blackmore's Night in 1997 and finally get married in 2008.
    Page 1
    12...4

    Beach Boys Land First #1 In 22 Years With "Kokomo"

    1988
    The Beach Boys, who haven't had a #1 hit since "Good Vibrations" in 1966, top the charts with the Brian Wilson-less "Kokomo," used in the movie Cocktail. It's the longest gap between #1 hits for any artist.
    The Beach Boys days of Surfin' Safaris may be over, but they are still drawn to the water, this time in the tropical paradise of Kokomo, where you can get there fast and then take it slow. Yeah, that's where we want to go.

    The group hasn't had a Top 10 hit since their 1976 cover of Chuck Berry's "Rock And Roll Music," but they're still active, playing oldies shows and state fairs with a lineup that includes original members Carl Wilson, Al Jardine and Mike Love.

    "Kokomo" is commissioned for the Tom Cruise movie Cocktail, where he plays a bartender who goes to Jamaica. Mike Love writes the song with producer Terry Melcher and two other stars of the '60s: John Phillips of the The Mamas & the Papas and Scott McKenzie of "San Francisco (Be Sure To Wear Some Flowers In Your Hair)." Together, they create a lilting daydream of a song with steel drums and their famous harmonies.

    Thanks to a video that shows clips from the film along with the band performing beachside (with John Stamos on drums), the song climbs all the way to #1 on the Hot 100, their first chart-topper since "Good Vibrations" in 1966. At 22 years, it sets the record for longest stretch between #1 hits, a record that is broken by Cher in 1999 when she hits the top with "Believe."

    The song is also notable for having nothing to do with Brian Wilson, who was working on his first solo album at the time.

    So where is this island of delight? There's a city in Indiana called Kokomo, but that's not what they had in mind. This Kokomo is a name John Phillips came up with that sounded very island. After the song took off, various Kokomo resorts appeared.

    0 0
  • 11/05/18--13:42: Article 15
  • ο νέος διευθύνων σύμβουλος του Alpha 



    Οπως ανακοίνωσε ο τηλεοπτικός σταθμός'Alfa', νέος διευθύνων σύμβουλος είναι πλέον 
    ο Μανώλης Δραϊνάκης, ένας άνθρωπος που έχει την πλήρη εμπιστοσύνη της
     οικογένειας Βαρδινογιάννη.
    «Στο πλαίσιο της στρατηγικής συνεργασίας της ALPHA MEDIA GROUP LIMITED 
    (AMG) με την SEILLA ENTERPRISES LIMITED (100% θυγατρική της ΜΟΤΟΡ 
    ΟΪΛ (ΕΛΛΑΣ) ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ ΚΟΡΙΝΘΟΥ Α.Ε.), Διευθύνων Σύμβουλος της ALPHA
     ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ Α.Ε. αναλαμβάνει ο κ. Μανώλης Δραϊνάκης.
    Ο κ. Δραϊνάκης, διακεκριμένο στέλεχος στον χώρο των Επιχειρήσεων και με 
    αναμφισβήτητες ικανότητες στον τομέα του Management, θα συμβάλλει 
    καθοριστικά στην περαιτέρω δυναμική πορεία του ALPHA», αναφέρει η 
    ανακοίνωση.
     Alpha. Για την ακρίβεια η θυγατρική της Motor Oil, κυπριακή εταιρεία SEILLA
     ENTERPRISES LIMITED απέκτησε το 50% συν δυο μετοχές του τηλεοπτικού 
    σταθμού Alpha. 
    Το τίμημα ανέρχεται στα 33 εκατ. ευρώ εκ των οποίων τα 20 εκατ. ευρώ θα
     καταβληθούν μέσω αύξησης μετοχικού κεφαλαίου. 



    0 0
  • 11/05/18--22:10: Article 14
  • College students and young adults comprised 30 percent of eligible U.S. voters in 2016, but only half of them showed up on Election Day. A slightly bigger turnout of younger voters in a handful of battleground states could have altered the outcome of the 2016 presidential election. 
    ON THIS DAY IN AMERICAN HISTORY
    On November 5, 1930 Sinclair Lewis becomes the first American writer to win the Nobel Prize in Literature. Lewis won “for his vigorous and graphic art of description and his ability to create, with wit and humor, new types of characters,” according to the award citation. Some of Lewis’ most popular books include Main Street (1920), Babbit (1922), Arrowsmith (1925) and Elmer Gantry(1927). One theme that ran through much of his work was a satirical criticism of American capitalism and materialism. Lewis was offered the Nobel prize in 1926, but turned it down.
    VIDEO: According to the most recent Environmental Protection Agency data, about 262 million tons of municipal solid waste were generated in the U.S. in 2015. But while trash proliferation remains a global problem, there is a growing trend to help combat it. Repair Cafés are cropping up around the world, building community while teaching people how to fix their broken items instead of tossing them out .
    Defense and security officials worry that as part of Moscow’s plan to sow division and discord, it is trying to conquer the U.S. military — not with bullets or missiles but with tweets and memes .
    VIDEO: Tina Benawre’s paintings are made to be felt, as well as seen. The Kenyan-based artist uses Braille in her artwork so her pieces can be experienced by the visually impaired .
    VIDEO: Natural disasters like wildfires and earthquakes are not a rare occurrence in California. Julia Vassey introduces us to people who are trying to be prepared to not only survive these cataclysms themselves, but help others do so as well 

    0 0
  • 11/05/18--22:15: Article 13
  • Οι ÉMIGRÉ στο Navona!


    Οι ÉMIGRÉ στο Navona!
    Navona … Winter Feeling, Μουσική, Cocktails, Ρυθμός, Party…
    Μετά από πολλές εμφανίσεις το ελληνικό Pop-Rock συγκρότημα ÉMIGRÉ έρχεται την Παρασκευή 16 Νοεμβρίου στο Navona! Φρέσκος ήχος και πρόγραμμα που περιλαμβάνει –εκτός από τα δικά τους τραγούδια –  πολλές ελληνικές και ξένες επιτυχίες, ενορχηστρωμένες με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο!
    Οι ÉMIGRÉ έρχονται να απογειώσουν την Παρασκευή σας με τις μουσικές τους επιλογές, ερμηνεύοντας όλες τις καινούργιες αλλά και παλιές επιτυχίες τους! Την Παρασκευή 16 Νοεμβρίου στις 21:30 στο Navona.


    Navona Made in ItalyΠαρασκευή 16 Νοεμβρίου 2018
    Ώρα : 21:30
    Πληροφορίες & Κρατήσεις: 2310 897 444 

    0 0
  • 11/05/18--22:18: Article 12
  • Προβολή δύο ταινιών για την ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού
    στο Δημοτικό θέατρο «Μελίνα Μερκούρη

    Δύο ταινίες μικρού μήκους, εμπνευσμένες από την τεχνική του video art με αναφορά στην Ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού, την Γενοκτονία και τον αρχαιοπρεπή Πυρρίχιο θα παρουσιαστούν την Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2018στις 7 το βράδυ στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μεκούρη»σε ειδική εκδήλωση που διοργανώνει η Ένωση Ποντίων Καλαμαριάς σε συνεργασία με τον Δήμο Καλαμαριάς.

    Η πρώτη ταινία που θα προβληθεί έχει τίτλο «Δέηση για τον Πόντο»,μια παραγωγή της ΕΡΤ3, βασισμένη σε κείμενα του δημοσιογράφου Γιώργου Γεωργιάδη και σκηνοθεσία του  Ιορδάνη Μερενίδη. Αφηγητής είναι ο ηθοποιός Τάσος Νούσιας, η μουσική επιμέλεια και η ενορχήστρωση είναι του Χρήστου Κεμανετζίδη, ενώ την ευθύνη της επιστημονικής υποστήριξης έχει η  Αναστασία Ασπρούτσου. Τραγουδούν ο Χρήστος Χαλκιάς, ο Αλέξης Παρχαρίδης, στη λύρα είναι ο Γιώργος Θεοδωρίδης
    Η ταινία απεικονίζει μέσα σε 9 λεπτά όλα τα τραγικά γεγονότα της Γενοκτονίας με άξονα τον καμβά του Αλβανού ζωγράφου Γκέργκι Κόλα, οι πίνακες των οποίων κατόπιν ειδικής επεξεργασίας αποτέλεσαν το υλικό ένδυσης του λόγου.

    Η κύρια ταινία είναι ο «Πυρρίχιος Σέρα», μια εμβληματική καλλιτεχνική καταγραφή του αρχαιοπρεπούς Πυρρίχιου χορού με αναφορές στα Παναθήναια μέχρι τις μέρες μας. Αναπαριστά μέρες και ώρες αγώνα και τη μάχη επιβίωσης των Ποντίων στα Ποντιακά Όρη, στα χρόνια της Γενοκτονίας, με την συμμετοχή δεκάδων εθελοντών, χορευτών, μουσικών και ερμηνευτών της Παράδοσης. Τα γυρίσματα έγιναν σε αρχαιολογικούς χώρους, όπως στο Βυζαντινό κάστρο του Παλαιού Γυναικοκάστρου στο Κιλκίς και στη λίμνη ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, στην Κερκίνη Σερρών και στο Παλαιόκαστρο Ωραιοκάστρου. Η ταινία αφηγείται την καθημερινή ζωή στον Πόντο, η οποία καταλήγει στη θυσία και τη μάχη για την επιβίωση.
    Ο Πυρρίχιος χορός, χορός ομαδικός της κοινότητας, αποτελεί ένα θεμέλιο συνοχής και συνταύτισης των μελών της ομάδας .
    Δημιουργός-συνθέτης, και υπεύθυνος για τα ειδικά εφέ είναι  ο Χρήστος Κεμανετζίδης. Τα κείμενα είναι του Γιώργου Γεωργιάδη, η αφήγηση του Τάσου Νούσια και στο τραγούδι είναι ο Αλέξης Παρχαρίδης, ο Γιώργος Σοφιανίδης, ο Στάθης Παυλίδης και ο Παναγιώτης Ασλανίδης.



     Η  είσοδος είναι  ελεύθερη.

    0 0
  • 11/05/18--22:22: Article 11
  • ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

    ΕΠΟΠΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΥΕΔ

    ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ

     
    Την Πέμπτη 1/11/2018  συνεδρίασε το Εποπτικό Συμβούλιο της ΕΥΕΔ, με κυρίαρχο θέμα ημερήσιας διάταξης την πρώτη διανομή δικαιωμάτων. 
    • Αποφασίστηκε ομόφωνα, ότι η πρώτη διανομή δικαιωμάτων στα μέλη της ΕΥΕΔ  θα πραγματοποιηθεί στις αρχές Δεκεμβρίου 2018(ακριβής ημερομηνία θα σταλεί με νέα ειδική ειδοποίηση), με δίκαιο και αναλογικό τρόπο (βάσει μεριδίου αγοράς) των ποσών που έχει εισπράξει η ΕΥΕΔ από 6 Σεπτεμβρίου 2018 μέχρι και 30 Νοεμβρίου 2018. Η εκκαθάριση των δικαιωμάτων θα πραγματοποιηθεί με την επόμενη διανομή.
    • Επίσης αποφασίστηκε η άμεση κατάθεση του υπό σύνταξη καταστατικού του νέου αυτοδιοικούμενου από τους δημιουργούς/δικαιούχους χωρίς τη συμμετοχή του Κράτους - φορέα εντός του Δεκεμβρίου για έγκριση από το Ειρηνοδικείο.
    Την ίδια στιγμή που ως μέλη του Εποπτικού Συμβουλίου πραγματοποιούσαμε μια αγωνιώδη προσπάθεια να αποφασιστεί η επίσπευση των εισπράξεων και των  πληρωμών των δικαιούχων, πληροφορηθήκαμε επίσημα, την πρόσφατη επίδοση εξωδίκου από την Αυτοδιαχείριση, κατά της προσωρινής Διαχειρίστριας της ΕΥΕΔ προσωπικά  και κατά των μελών του  ΔΣ του ΟΠΙ,  καλώντας τους να απέχουν από τα εκ του νόμου ανατεθέντα καθήκοντά τους (διαχείριση / είσπραξη / διανομή δικαιωμάτων μας ) απειλώντας τους με αστικές και ποινικές κυρώσεις.
    Η απροκάλυπτη κλιμάκωση -και με επίσημο πλέον τρόπο - της επίθεσης της Αυτοδιαχείρισης και των συναδέλφων μας, μελών της , εναντίον της ΕΥΕΔ, εναντίον εν τέλει ημών των ίδιων των συναδέλφων τους, αλλά και εναντίον όλων των δημιουργών/δικαιούχων ελλήνων και ξένων που αυτή εκπροσωπεί, μας προκαλεί δικαιολογημένη αγανάκτηση και βαθιά απογοήτευση.

    Τηρώντας το νόμο του ελληνικού κράτους,  με άμεσο και κυρίαρχο σκοπό την ίδρυση του δικού μας, ελληνικών συμφερόντων, Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης μέσα στους επόμενους λίγους μήνες, έχουμε καταφέρει ξεκινώντας από το μηδέν, μετά την παντελή αποδόμηση κάθε δεδομένου στο χώρο της συλλογικής διαχείρισης των δικαιωμάτων μας  στην Ελλάδα, να μπορούμε να πραγματοποιήσουμε σε ελάχιστο χρονικό διάστημα μόλις δυο μηνών, από την ουσιαστική έναρξη λειτουργίας της μεταβατικής Υπηρεσίας, την πρώτη αναλογική διανομή στα μέλη μαςμετά από μεγάλο αγώνα για είσπραξη μέσα σε κλίμα αθέμιτου ανταγωνισμού. 

    Η επίθεση αυτή των συναδέλφων μας, μέσω της Αυτοδιαχείρισης προς την ΕΥΕΔ, που διαχειρίζεται εκτάκτως και προσωρινά τα δικαιώματά μας,  γεννά προφανή αγανάκτηση και ερωτηματικά για τις προθέσεις και τη στόχευση των ενεργειών των συναδέλφων μας, που ενέκριναν αυτή την καταστροφικά επιθετική εναντίον μας παρέμβαση στη νόμιμη λειτουργία της ΕΥΕΔ, απαιτώντας στην ουσία να σταματήσουν οι εισπράξεις και η επερχόμενη  διανομή των δικαιωμάτων στα μέλη της.

    Η ευθεία επίθεση εναντίον της  ΕΥΕΔ και κατ’ επέκταση εναντίον μας, προκειμένου να υπηρετηθεί ο αθέμιτος -όπως αποδεικνύεται- ανταγωνισμός, στον οποίο συνηγορούν  προφανώς και οι ξένοι επενδυτές της Αυτοδιαχείρισης, δεν μπορεί να μας  προκαλέσει παρά θλίψη και έντονη δυσαρέσκεια.

    Ο διχασμός στον τόπο μας μόνο καταστροφή προκάλεσε. Και η ιστορία μας  είναι αδιάψευστος μάρτυρας.

    Με την παρούσα διαμαρτυρόμαστε έντονα και εκφράζουμε και δημόσια την σφοδρή αντίδρασή μας, κατά παντός υπευθύνου αυτής της ηθικά ανάρμοστης πρωτοβουλίας ,που έχει στόχο και απώτερη επιδίωξη την μη πραγματοποίηση των επερχόμενων και αναγγελθεισών πληρωμών των μελών μας, εντός του 2018, οι οποίες και θα πραγματοποιηθούν όπως δεσμευτήκαμε και αποφασίσαμε παραπάνω με τις όποιες οικονομικές δυνατότητες αυτή τη στιγμή υπάρχουν.

    Ωστόσο, από πλευράς μας, η πρόθεση για συνεννόηση, παρ’ όλη την επίθεση των συναδέλφων μας  εναντίον μας ,  παρ όλη τη διαρκή εκ μέρους τους παραπληροφόρηση της αγοράς για την υπόστασή μας,  παρ’ όλη την προσπάθεια καταστροφής όσων έχουν επιτευχθεί με αγώνες μέχρι σήμερα για τα δίκαια ΟΛΩΝ των πνευματικών δημιουργών/ δικαιούχων, πάντα με γνώμονα το νόμο και τη δεοντολογία, παραμένει ενεργή, όπως ενεργή και απαρέγκλιτη παραμένει και η απόφαση για άμεση  ίδρυση και λειτουργία του ελληνικών συμφερόντων ΟΣΔ μας, όπως συμβαίνει σε όλες τις χώρες του πολιτισμένου κόσμου.

    Και θα προχωρήσουμε χωρίς άλλο, υπηρετώντας αυτό το σκοπό και τις δεσμεύσεις μας απέναντι στην συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων δημιουργών και των εκατοντάδων χιλιάδων, δημιουργών και δικαιούχων ξένου ρεπερτορίου μελών μας και αντισυμβαλλομένων μας διεθνών ΟΣΔ.

    Άλλα θέματα προς ενημέρωση 
    Μετά από πρωτοβουλία και πρόσκληση του ΟΠΙ  πραγματοποιήθηκε συνάντηση στα γραφεία του,  μεταξύ της ΕΥΕΔ και της Αυτοδιαχείρισης για την πιθανότητα εξεύρεσης λύσης για ενιαία είσπραξη των παρελθόντων δικαιωμάτων των δικαιούχων που εκπροσωπούσε η ΑΕΠΙ. Την ΕΥΕΔ εκπροσώπησε νόμιμα η κ. Μαρία Βλάχου προσωρινή Διαχειρίστρια, συνοδευόμενη από τις δικηγόρους κ. Αγγελική Δημακοπούλου και κ.Αγγελική Κανελλοπούλου και τον σύμβουλο Διοίκησης κ. Νίκο Σκάγιαννη και την Αυτοδιαχείριση ο προσωρινός Γενικός Διευθυντής της, κύριος Declan Rudden, συνοδευόμενος από τη δικηγόρο κα Αρχοντούλα Καψή. Στη συνάντηση δεν ελήφθησαν αποφάσεις, διότι ο κύριος Declan Rudden δήλωσε ότι δεν ήταν ενημερωμένος για το θέμα και επιφυλάχθηκε να απαντήσει μετά τις 5 Νοεμβρίου, όταν και θα συνεδριάσει το Διοικητικό Συμβούλιο της Αυτοδιαχείρισης.

     Το  Εποπτικό Συμβούλιο της  ΕΥΕΔ

    0 0
  • 11/05/18--22:24: Article 10
  • Δωρεάν εργαστήρια συμβουλευτικής ανέργων

    ΙΝΕ
    Δήμος Θεσσαλονίκης

    Η Διεύθυνση Εξυπηρέτησης Επιχειρηματία  του Δήμου Θεσσαλονίκης και το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ, σε μια κοινή προσπάθεια να ανταποκριθούν στην ανάγκη έγκυρης πληροφόρησης και συμβουλευτικής υποστήριξης των ανέργων για θέματα επαγγελματικής ανάπτυξης και σταδιοδρομίας, συνδιοργανώνουν μια σειρά δωρεάν ομαδικών εργαστηρίων, ξεκινώντας με τη θεματική: «Διαμορφώνοντας ένα πλάνο αναζήτησης εργασίας».
    Στόχος των εργαστηρίων είναι να δοκιμάσουν οι συμμετέχοντες νέους εναλλακτικούς τρόπους ώστε να καταστούν πιο αποτελεσματικοί στην επίτευξη των επαγγελματικών τους στόχων.
    «Το πλαίσιο των συνθηκών εργασίας διαμορφώνεται υπό συνεχείς και ταχύτατες αλλαγές στα πεδία των εργασιακών σχέσεων και της πρόσβασης στην απασχόληση» επισημαίνει η Αντιδήμαρχος Οικονομικών, Άννα Αγγελίδου και προσθέτει: «Οι αλλαγές αυτές συνοδεύονται από βασικό έλλειμμα έγκυρης πληροφόρησης, προσανατολισμού και συμβουλευτικής υποστήριξης για το μεγαλύτερο μέρος των ανέργων. Ως εκ τούτου, είναι επιτακτική η ανάγκη να ενισχυθεί η δυνατότητα του πληθυσμού που πλήττεται από την ανεργία, ώστε να εξοπλιστεί με τα αναγκαία ‘’εργαλεία’’ αντιμετώπισης των αλλαγών αυτών».
    Το πρώτο εργαστήριο θα πραγματοποιηθεί κατά τις ακόλουθες ημερομηνίες, στην Αίθουσα Νερού του Δημαρχείου (Βασ. Γεωργίου Α΄1), προκειμένου να δοθεί η ευκαιρία σε όσο το δυνατόν περισσότερους ενδιαφερόμενους να το παρακολουθήσουν:
    • Παρασκευή 23/11/2018 και ώρα 10.00-13.00 και
    • Παρασκευή 14/12/2018 και ώρα 10.00-13.00
    Τα εργαστήρια θα συντονίζονται από εξειδικευμένους συμβούλους του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ και υλοποιούνται στο πλαίσιο της Πράξης «Εξ αποστάσεως και δια ζώσης υπηρεσίες Πληροφόρησης και Συμβουλευτικής Υποστήριξης και Ενδυνάμωσης Εργαζομένων και Ανέργων», η οποία συγχρηματοδοτείται από την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΚΤ) μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού, Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση».
    Η συμμετοχή θα είναι δυνατή κατόπιν υποβολής ηλεκτρονικής αίτησης μέσω του ηλεκτρονικού συνδέσμου:  εδώ
    Περισσότερες πληροφορίες:
    • ΙΝΕ / ΓΣΕΕ Θεσσαλονίκης, τηλ. 2310 385810 και 2310 545113
    • Γραφείο Εργασίας, Δήμου Θεσσαλονίκης, τηλ. 2313 317583 και 2313 317549
    Θα ακολουθήσει νέος προγραμματισμός εργαστηρίων με ποικίλες θεματικές ενότητες από τον Ιανουάριο του 2019.
    ΕΣΠΑ 2014-2020




    0 0
  • 11/05/18--22:25: Article 9
  • Αναζήση Εργασίας: Τα βήματα μιας ενδιαφέρουσας διαδρομής
    biscotto coffee+  (Mediterranean Cosmos)
    Τετάρτη 7 Νοεμβρίου
    Είσοδος ελεύθερη

    Σε αυτήν την ομιλία  σε ένα ακόμη biscotto workshop θα προσεγγίσουμε από όλες τις μεριές που χρειάζεται την αναζήτηση εργασίας έτσι ώστε να έρθουμε πιο κοντά στην επαγγελματική μας επιτυχία και στην αυτοπραγμάτωσή μας.
    Στις απαιτητικές συνθήκες που ζούμε είναι απαραίτητο να ενεργοποιούμε ότι πιο δυναμικό υπάρχει μέσα μας έτσι ώστε να αυξάνουμε τις πιθανότητες επιτυχίας αλλά και ευτυχίας.
    Η επαγγελματική μας διαδρομή είναι εφικτό να είναι ενδιαφέρουσα και αποτελεσματική και μαζί θα δούμε πώς.
    Μαζί θα δούμε τα βήματα αυτής της διαδρομής
    !

    Παρουσίαση: Χρυσάνθη Κωστάρα/ Σύμβουλος Μαθησιακού Προφίλ, Επαγγελματικού Προσανατολισμού ~ FindYourBliss Συμβουλευτική / Υπεύθυνη Επιλογής & Εκπαίδευσης Προσωπικού


    *Κάντε εγκαίρως την κράτησή σας τηλεφωνικά στο 2310 253878 ή ηλεκτρονικά παρακάτω.
    Κάντε την κράτησή σας εδώ
    Info
    biscotto coffee+ (Mediterranean Cosmos)
    Τετάρτη 7 Νοεμβρίου
    Έναρξη: 20:15
    Είσοδος ελεύθερη* Απαραίτητη η ελάχιστη κατανάλωση βάση καταλόγου
    Facebook event: ΕΔΩ
    Σας ενημερώνουμε ότι μετά τις 20:00 δεν υπάρχει χρέωση στο parking του Mediterranean Cosmos

    0 0
  • 11/05/18--22:30: 6 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
  • Posted: 05 Nov 2018 06:02 PM PST
    Μία από τις πιο τραγικές και καταστροφικές στιγμές της έζησε η Αθήνα τη νύχτα της 5ης προς την 6η Νοεμβρίου του 1961. Μια άγρια και παρατεταμένη νεροποντή, που στοίχισε τη ζωή σε 43 ανθρώπους...
    Posted: 05 Nov 2018 06:02 PM PST
    Γάλλος ναύαρχος και πολιτικός. Συμμετείχε ως αρχηγός της γαλλικής μοίρας στη Ναυμαχία του Ναβαρίνου, που έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην ανεξαρτησία της Ελλάδας από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Πέθανε στις 6 Νοεμβρίου του 1835...
    Posted: 05 Nov 2018 06:02 PM PST
    Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Πνεύμα ανήσυχο και αντισυμβατικό, υπήρξε ένας από τις σημαντικότερους δημιουργούς του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου...
    Posted: 05 Nov 2018 06:02 PM PST
    Ήταν 6 Νοεμβρίου του 1925 όταν εκτελέστηκε από τη μυστική υπηρεσία της Σοβιετικής Ένωσης OGPU ο πράκτορας των Βρετανών Σίντνεϊ Ράιλι, το πρότυπο του Ίαν Φλέμινγκ για τον Τζέιμς Μποντ.
    Posted: 05 Nov 2018 06:02 PM PST
    Αμερικανός κιθαρίστας, τραγουδοποιός και ηθοποιός. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος των Eagles, ενός από τα σημαντικότερα συγκροτήματα της αμερικανικής ροκ σκηνής.
    Posted: 05 Nov 2018 06:02 PM PST
    Βέλγος μουσικός και κατασκευαστής μουσικών οργάνων. Πιο γνωστή του εφεύρεση το σαξόφωνο, το πνευστό όργανο, που δοξάστηκε τον 20ο αιώνα μέσα από την τζαζ. Γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1814...
    Posted: 05 Nov 2018 06:02 PM PST
    Ποδοσφαιρικός σύλλογος της Γλασκώβης, που μονοπωλεί τους τίτλους στην Σκωτία μαζί με την έτερη ομάδα της πόλης Ρέιντζερς. Στην υπεραιωνόβια ιστορία της έχει κατακτήσει μεταξύ άλλων 46 πρωταθλήματα Σκωτίας, 36 κύπελλα και ένα ευρωπαϊκό. 
    Posted: 05 Nov 2018 06:02 PM PST
    Βρετανός τραγουδοποιός της σόουλ και ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος «Hot Chocolate», που γνώρισε μεγάλη επιτυχία τη δεκαετία του ‘70. Έφυγε από τη ζωή στις 6 Μαΐου 2015...
    Posted: 05 Nov 2018 06:02 PM PST
    Έλληνας ποιητής, από τους αξιοσημείωτους της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς. Πέθανε στις 6 Νοεμβρίου του 2008...
    Posted: 05 Nov 2018 06:02 PM PST
    Μουσική σύνθεση του Ντμίτρι Σοστακόβιτς, την οποία έγραψε το 1954 για τους εορτασμούς της 37ης επετείου από την Οκτωβριανή Επανάσταση.
    Posted: 05 Nov 2018 06:02 PM PST
    Το 1962 ο Ηλίας Ηλιού, τότε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΕΔΑ, συνοδευόμενος από στελέχη της Νεολαίας, επισκέφθηκε τον Κωνσταντίνο Τσάτσο, τότε υπουργό Προεδρίας της Κυβερνήσεως του Κωνσταντίνου Καραμανλή...

    0 0
  • 11/05/18--22:42: Article 7
  • The Questionable 

    Rewards of a Visit to 

    Inaccessible Island

    We speak to those who have made the nigh impossible journey.

    A waterfall cascades down the side of Inaccessible Island.
    A waterfall cascades down the side of Inaccessible Island. CHRIS HOWARTH/SOUTH ATLANTIC / ALAMY STOCK PHOTO
    Remoteness and isolation are always relative. A half day’s drive from the city can feel incredibly removed; a place without cellphone service can feel isolated. But by any standards, Inaccessible Island, which is a real place that’s really called that, is one of the most remote and isolated places on the planet.
    “It’s like a giant wedding cake, with very very steep cliffs, just dropping off straight into the sea,” says Brian Gratwicke, a biologist with Smithsonian who has, well, accessed Inaccessible Island. Imagine a big slab of rock, plopped into the freezing and unforgiving South Atlantic, about equidistant from Argentina and South Africa. There is one short, narrow, pebbly beach on which you can land little boats, but the sea there is so rough, and the landing so difficult, that there are only a few times a year when it’s even possible to visit. It is part of an archipelago, called Tristan da Cunha, that’s considered the most remote, isolated populated archipelago in the world, but only one of the islands is populated, and it sure isn’t Inaccessible.
    People who go there, and a slowly increasing number of people are doing so, are drawn by this very fact. Tristan da Cunha is not a place that would appeal to most tourists; the weather is harsh and changeable, the islands are mostly the tips or vents of undersea volcanoes with a few flat pasture-lands, and there isn’t much to do there. The entire idea of going is because these islands are so remote, so untouched, and so hard to get to. “It’s more bragging rights than anything else to have been to such a remote settlement that’s so isolated,” says Chris Howarth, an Australian program manager who has been to Tristan da Cunha twice. (She likes taking wild expeditions for vacation.)
    Tristan da Cunha, viewed from Inaccessible Island.
    Tristan da Cunha, viewed from Inaccessible Island. CHRIS HOWARTH/SOUTH ATLANTIC / ALAMY STOCK PHOTO
    The archipelago is made up of five islands: Tristan, the main island and the only populated one; Nightingale and its two tiny surrounding islands; and Inaccessible Island. There is a sixth (Gough Island) that’s legally part of Tristan da Cunha, but at 245 miles away from the main island it’s kind of its own thing.
    Here’s how you get there, if you even can get there, which is hardly a guarantee. You board a ship from either Cape Town, South Africa, or Ushuaia, at the southern tip of Argentina. These places are extremely far apart, and Inaccessible Island is located roughly halfway between then, in the doldrums of the South Atlantic Ocean. You cannot fly there. You can’t really fly anywhere near there. And that’s not “can’t” unless you are some kind of crazy rich person who can just make things happen with money. “Can’t” means it cannot be done.

    So you board this ship, which is probably either a fishing vessel or a research vessel, or maybe a big commercial cargo boat. It takes eight days to get to Tristan da Cunha, the archipelago of which Inaccessible Island is a part, if you’re going nonstop, which not every ship does. “Not many people have the ability to entertain themselves for that long at sea,” says Howarth.
    The only permanently inhabited island in the archipelago is Tristan. There are a couple of guest houses, and a government house, but most tourists will not sleep there; there are no hotels or beds-and-breakfasts or Airbnb. Most will instead sleep on the ship, anchored offshore. To get from your ship to Tristan, you can either take a little dinghy or a helicopter, but if you don’t have access to a helicopter, pray for good weather. The harbor is minimal, with little protection from the fantastically rough chop. There’s no beach, no marine walls to break the waves. “It’s perfectly within the realm of possibility that you show up at Tristan and four days later you’re still sitting in the ship off Tristan,” says Greg McClelland, a biologist who focuses on island ecology and who actually lived on Tristan for the better part of a year as a science and policy advisor.
    Inaccessible Island's pebbly beach.
    Inaccessible Island’s pebbly beach. BRIAN GRATWICKE/CC BY 2.0
    To go to Inaccessible Island, you need permission from the island government; it is officially an overseas territory of the United Kingdom, but in reality, as with many remote territories, it’s self-governing. Take your boat 28 miles southwest, get back in your dinghy—no helicopters this time, even if you do have one—and, again, hope. McClelland says it’s really only possible to land on Inaccessible Island for a week or so each year, probably around December and January.
    Inaccessible Island has one small beach, made up of pebbles, that provides a non-ideal but technically possible place to land a boat. There’s a small research cabin on one end of the beach, used every once in awhile by scientists. For most people, that’s where the trip to Inaccessible ends. “You can’t go anywhere. You can land on this little beach, walk up to one end, come back down again, and then have to get into the Zodiac [a little inflatable boat] again to get off the island,” says Howarth.
    It is a very long way to go for a ten-minute stroll.

    Inaccessible Island, and Tristan da Cunha as a whole, has fascinated people for hundreds of years. Though it was first sighted in 1506, nobody landed on any of Tristan’s islands until (we think) 1643. Few landed there for another hundred or so years, until the late 18th century when a few naturalists explored little bits of the islands. After some failed attempts, the permanent settlement began on the island of Tristan in 1817, when a British soldier asked to be left behind there with his family. From there, some shipwrecked sailors ended up on the island, and some women from South Africa or elsewhere in the South Atlantic ended up there as well. Today, there are about 250 people on Tristan, all of whom live in the only settlement on the island, called Edinburgh of the Seven Seas. Everyone I talked to reiterated that the Tristanians—they call themselves Islanders—are not interested in adding new residents.
    Inaccessible is a different story. It was first sighted in 1656, and the first known landing wasn’t until 1803. But the history of the island gets extremely weird in 1871, when two Moscow-born German brothers, Gustav and Frederick Stoltenhoff, decided to settle on Inaccessible Island and operate a trading business, mostly of seal pelts. Eric Rosenthal describes their misadventures in a 1952 book called Shelter From the Spray. “If ever an island deserved its name, it would seem that Inaccessible did,” writes Rosenthal. “Its vast square summit rose like a wall above the little ship as she tossed about at her moorings off the western side.”
    A thrush on Inaccessible's not-so-sandy shores.
    A thrush on Inaccessible’s not-so-sandy shores. BRIAN GRATWICKE/CC BY 2.0
    The Stoltenhoffs, fresh out of reluctant service in the Franco-Prussian War, had landed on Tristan once and heard tales of another island, nearby and uninhabited. A Tristanian had told them of a harvest of 1,700 seal pelts on Inaccessible the year before, a treasure trove of money. So the brothers decided out of a sort of Robinson Crusoe-type lust for adventure, as well as valuable seal pelts, to live on Inaccessible Island for awhile.
    Their two years on Inaccessible were completely miserable. They had no idea how to build shelter, did not know how to catch or skin a seal, forgot to bring vital supplies like rope and candles, had their fishing boat and house repeatedly destroyed by weather, and, by their accounts, were screwed with by mean Tristanians who came by every few months, stealing their supplies and shooting the wild goats the Stoltenhoffs relied on. (Previous visitors to the island had introduced some domestic goats and pigs, which survived during the time the Stoltenhoffs were there; the animals were completely removed in the 1950s.) The brothers brought a dog and a few puppies; the dogs fled and became feral within a few weeks.
    Surviving mostly on penguin eggs and wild boar they described as disgusting (when they could even catch one), the brothers survived, clumsily and improbably, through two full winters. From the book: “‘The penguins are coming ashore!’ Gustav shrieked with delight. ‘If only we can get at them.’ Whether through their own weakness, or the superior instinct of their prey during the first few days, they failed to kill a single bird. Instead they found themselves pecked and once or twice even knocked over by the vigorous antics of their opponents.”
    After two years of being physically bested by penguins, having killed only 19 seals (the pelts of which they traded for some biscuits), and every few months refusing to be rescued, the Stoltenhoffs gave up and went home. Having already been named and featured in atlases, Inaccessible couldn’t be named after the Stoltenhoffs, but a tiny rock nearby did not have a name when they were rescued, and was named Stoltenhoff Island, after them. Nobody since the Stoltenhoffs have tried to live for any real length of time on Inaccessible Island.

    Today, when people go to Inaccessible Island, it’s mostly because it is such a remote, unknown, untouched place. But there’s one other reason. “One of the things that really excited me as a biologist was getting to see flightless rails,” says Gratwicke. Inaccessible Island is home to the world’s smallest flightless bird, the Inaccessible rail. It is…not a particularly beautiful bird, being small and dark brown, with a sharp little bill it uses to mostly eat insects. “When we got to Inaccessible Island, it was pretty amazing, because none of the birds had any fear of people,” says Gratwicke. “They would walk right up to you and nibble on your fingers.”
    An Inaccessible rail (<em>Atlantisia rogersi</em>).
    An Inaccessible rail (Atlantisia rogersi). BRIAN GRATWICKE/CC BY 2.0
    It isn’t always easy to see the rails, though there are plenty of them on the island. “You can walk along for a bit and not see them, but if you play their call, it turns out there’s one a couple meters from you in every direction,” says McClelland. The rails have survived, unlike other small flightless birds, because, amazingly, there are exactly zero land mammals on Inaccessible Island. It’s fairly common for islands, especially isolated ones, not to have any endemic mammals; unlike birds, there isn’t really any way for mammals to get to many of these islands.
    But ships, when they arrive, bring pests, especially rats and mice, which can absolutely decimate bird populations. Rats have been established on Tristan for a century, and they prey on eggs and young birds that have evolved no protections against them. Tristanians have an annual rat-hunting day to try to control their population, but it’s not easy. On Inaccessible? Not a single rat.
    A northern rockhopper penguin on Inaccessible Island.
    A northern rockhopper penguin on Inaccessible Island. BRIAN GRATWICKE/CC BY 2.0
    Inaccessible Island is a great place to see all kinds of birds, really. The Stoltenhoff brothers certainly didn’t eat all of the penguins there; today, there are large populations of northern rockhopper penguins, as well as vast quantities of shearwaters, petrels, and several species of albatross.
    Other than that it’s sort of what it seems like: a big rock in the middle of nowhere. That’s not necessarily a slight; it is what it is. And the name certainly remains accurate.

    0 0
  • 11/05/18--22:46: Article 6
  • The Remarkable Photo

     at the Heart of ‘The 

    White Darkness’

    It shows a message, carved in ice, from one

     polar explorer to another.

    At first, the message seemed to come out of nowhere.
    At first, the message seemed to come out of nowhere. COURTESY LOU RUDD

    Nothing should have been there but ice—the wind-swept ice of Antarctica, stretching to the edge of the sky. For hours upon hours, days upon days, Lou Rudd, a 42-year-old British Army officer, had stared, through dizzying whiteouts, at the desolation. It was December of 2011, and he was part of a race to the South Pole—a reenactment of the contest, a century earlier, between the Norwegian explorer Roald Amundsen and a British party led by Robert Falcon Scott. Amundsen beat Scott by 33 days, and Scott and his four men all died during their return journey.
    Rudd and his companion were following Amundsen’s route, while a rival party was tracing Scott’s. Both journeys were more than 800 miles, traversing a place where temperatures sank to -70 degrees Fahrenheit and winds gusted up to 100 miles per hour. On this day, Rudd was trailing far behind his companion, whom he could not see in the distance. Yet he noticed something carved in the ice sheet. He was accustomed to wind-sculpted formations, which resembled violent waves, but this seemed different—a neatly arranged pattern of etched lines, some straight, others curved. They looked like an archaic drawing. Rudd, physically depleted and bleary-eyed, wondered if he was seeing a mirage. He skied closer, until the markings came into focus: they were distinct letters. He read the gleaming message with wonder. It said, “I AM THE ANTARCTIC.”
    Lou Rudd, left, with Henry Worsley in Antarctica in 2012.
    Lou Rudd, left, with Henry Worsley in Antarctica in 2012. COURTESY LOU RUDD
    The message had been scrawled with a ski pole by his companion, Henry Worsley. A revered British Army officer who had served tours with the Special Air Service, an elite commando unit, Worsley was a polymath and a devoted family man. As I document in my new book about Worsley, The White Darkness, he was also fascinated by the golden age of Antarctic exploration, especially by Ernest Shackleton. During the early 20th century, Shackleton had failed in repeated attempts to reach the South Pole, and in a later effort to trek across Antarctica, but he had guided his parties to safety, demonstrating uncanny powers of endurance and leadership. Worsley felt a special connection to Shackleton: a relative, Frank Worsley, had been a member of Shackleton’s doomed trans-Antarctica crossing. Henry Worsley, while leading soldiers in battle, had emulated Shackleton’s methods, and he had become a leading authority on the explorer. Still, he wanted to get even closer to his hero—to see what he himself was made of. In 2008, at the age of 47, he set out with two other descendants of Shackleton’s crew on an expedition to the South Pole. After reaching Shackleton’s farthest point, on January 9, 2009, Worsley and his men pressed on to the Pole, completing, in the words of one of Worsley’s companions, “unfinished family business.”
    Worsley did not expect to go back to Antarctica, but he found himself drawn once more by what Shackleton had described as “little voices” luring him to the unknown. And, nearly three years later, he orchestrated the Scott-Amundsen race to the Pole. His teammate, Rudd, had never been to Antarctica before. “Henry taught me the dark arts of polar exploration,” he says. How to prepare his kit. How to ward off frostbite. How to prevent starvation. Most of all, Worsley instilled him with that peculiar love of Antarctica, a realm of immense beauty that, at any moment, threatened to take your life.
    Upon seeing Worsley’s message, Rudd smiled. He knew that his friend felt the spirituality of Antarctica. He also knew that it reflected Worsley’s unassuming style of leadership, like Shackleton’s—a way of playfully offering Rudd something to laugh about in their misery. Rudd got out his camera and, with his trembling hands, snapped a picture. Under Worsley’s guidance, and after a trek of more than two months, the men reached the Pole. They won the race by nine days.
    Worsley, left, and Rudd pose at the Geographic South Pole in early 2012.
    Worsley, left, and Rudd pose at the Geographic South Pole in early 2012. COURTESY LOU RUDD

    On November 13, 2015, Worsley, hearing again those “little voices,” embarked on his most perilous quest: to trek from one side of Antarctica to the other. It was a journey that Shackleton, a century earlier, had hoped to make before his ship, the Endurance, got trapped in the ice and sank. Worsley, who was by then 55, had added one dramatic modification. He planned to carry out the expedition alone, without any support or assistance—something that had never been attempted before.
    Rudd, back in England, carefully followed his friend’s progress. By January 3, Worsley had already crossed the Pole. By mid-January, he was near the finish, history within his grasp. But on January 22, after 71 days of hauling and marching, his body was near collapse. He wrestled with what to do. Recalling how Shackleton had reckoned with his own human limitations, Worsley decided to summon a rescue plane. He was flown to a hospital in Chile, where doctors determined that he was suffering from an infection of the tissue that lines the inner wall of the abdomen. He was rushed into surgery, but the infection spread into his bloodstream. And, to Rudd’s shock, Worsley died of complete organ failure.
    Afterward, Rudd reexamined the photograph he had taken that day during his trek with Worsley. It seemed to embody the spirit of his friend, and Rudd, who is now planning his own solo crossing of the continent, read the words aloud to himself: “I AM THE ANTARCTIC.”


older | 1 | .... | 1158 | 1159 | (Page 1160) | 1161 | 1162 | .... | 1201 | newer